قرصهای لوونورژسترول، لونژیل و یا اووسیز که در بازار به عنوان قرص های اورژانسی معروف هستند، در ارتباط جنسی محافظت نشده و یا پارگی کاندوم، احتمال بارداری را می توانند کاهش دهند. این قرص ها حاوی پروژستین (نوعی پروژسترون) هستندکه می توانند با مهار تخمک گذاری و ضخیم کردن دیواره رحم، از لانه گزینی جلوگیری کنند و اصطلاحا" به نام قرص صبح روز بعد (Morning after pill) معروف می باشند و هر چه سریعتر مصرف شوند(مخصوصا در 24 ساعت اول) اثر بیشتری خواهند داشت. با خوردن این قرصها همراه با غذا و یا مصرف داروهای ضد تهوع، می توان از احساس تهوعی که خوردن این قرصها ایجاد می کند کم نمود. در صورتی که در عرض یک ساعت بعد از مصرف، با استفراغ دفع شود، باید دوباره مصرف شود.

این قرص ها به هیچ عنوان باعث سقط نخواهند شد، و تنها مکانیسم آنها مهار ایجاد حاملگی است. بیشترین اثر بخشی قرصها در 120 ساعت اول بعد از تماس است. 95٪ از حاملگی های مورد انتظار در طول 24 ساعت اول بعد از رابطه جنسی مهار می شود.  اگر در اسرع وقت (در عرض 24 ساعت اول بعد از تماس) مصرف شود به احتمال بسیار زیاد می تواند از حاملگی جلوگیری کند. البته عوارض آن را باید در نظر داشت، عوارضی همچون عادت ماهانه نامنظم، سردرد، مشکلات کبدی و در برخی موارد بدخیمی های رحم و پستان گزارش شده است. در بازار به صورت دوز های 0.75 میلی گرمی( دو قرص با هم) و 1.5 میلی گرم ( تک قرص) یافت می شود. 

اگر تست حاملگی مثبت داشته اید، به هیچ عنوان از قرص های اورژانسی ضد بارداری استفاده نکنید، چرا که این قرص ها سقط را ایجاد نخواهند کرد .

اما اگر از این قرص ها استفاده کرده اید و باردار شده اید، شواهدی وجود ندارد که جنین آسیب ببیند. مصرف قرص های پیشگیرانه بارداری در آینده احتمال بروز بارداری را تحت تاثیر قرار نمی دهند اما ممکن است سیکل های بعدیتان نامنظم و یا شدیدتر از معمول باشد.