انقباض غيرارادی عضلات لگنی و واژن هنگام ارتباط جنسی واژینیسموس نام دارد. این واکنش، عوامل عاطفی و یا روانی  ناخودآگاه برای جلوگيری از ورود آلت تناسلی همسر می باشد. اين عوامل ممكن است شامل ترس، اضطراب  خصومت، عصبانيت يا تنفر از فعاليت جنسی باشند.

عوامل تاثیر گذار واژینیسموس : 

اختلالات فيزيكی مثل عفونت ها

واكنش هاي آلرژيک 

پرده بكارت محکم 

اولين تجربه های جنسی

سابقه صدمات و آسيب جنسی، تجاوز، سوءاستفاده جنسی

استرس

ترس از بارداری ناخواسته و یا نگرانی از اثر بخش نبودن روش جلوگیری از بارداری 

معاينه لگن به وسيله يك ماما یا پزشك و مشاوره قبل از شروع فعاليت جنسی، اولین اقدام است. عوارض احتمالی شامل آسیب های روانی به خاطر احساس گناه، اضطراب، كاهش اعتماد به نفس و احساس بی كفايتی يا مشكلات بين زوجین می تواند در نتيجه اين اختلال بوجود آید. واژینیسموس به دو نوع تقسیم می شود:

واژینیسم اولیه

واژینیسم ثانویه

در نوع اولیه فرد هیچ گاه قادر به برقراری رابطه جنسی راحتی نبوده و معمولا در خانم هایی که تازه ازدواج کرده اند رخ می دهد. 

بعضی از زنان پس از یائسگی، واژینیسم ثانویه را تجربه می کنند. هنگامی که سطوح استروژن کاهش می یابد، عدم انعطاف پذیری واژن باعث می شود که مقاربت دردناک، شدید یا غیرممکن باشد و می تواند در برخی از زنان منجر به واژینیسموس  شود. به طور کلی واژینسیم ثانویه به مواردی می گوییم که فرد در گذشته مشکلی در مقاربت نداشته و اخیرا دچار واژینیسموس شده است. به عنوان مثال در خانم هایی که زایمان سخت داشته اند، در ایام بعد از عفونت واژینال، در موارد مشکلات روحی و روانی و استرس شدید واژینیسموس ثانویه می تواند ایجاد شود.

Dyspareunia  اصطلاح پزشکی برای مقاربت دردناک جنسی است و اغلب با واژینیسم اشتباه گرفته می شود، اما دیسپاورونی می تواند به علت کیست ها، بیماری التهابی لگن یا خشکی واژن باشد. درمان در ابتدا پس از رفع هرگونه مشكل طبی، كاهش اسپاسم های عضلانی و مشكلات روانی خواهد بود. 


استفاده از 15-10 دقيقه وان آب داغ و نرم كننده ها و یا ژل های لوبریکنت، قبل از ارتباط جنسی، بسیار کمک کننده خواهد بود. حمام گرفتن غالباً عضلات را شل می كند و ناراحتی را تسكين می دهد. آگاهی از آناتومی و ساختار بدن و دستگاه تناسلی، تکنیک‌های ریلکسیشن، تمرینات عضلات کف لگن با ورزش کگل از راهکارهای درمانی است.

درمان واژینیسموس با ورزش کگل:

در هنگام ادارار کردن، با انقباض عضلات لگن میتوان خروج ادرار را کنترل کرده و سپس دوباره ادامه داد. با این تکنیک عضلات کف لگن شناسایی شده و با انقباضات مکرر و رها کردن عضله، تقویت عضلات کف لگن اتفاق می  افتد. این تمرین را در هر موقعیتی از روز می‌توان انجام داد.

 عضلات لگنی خود را به آرامی به سمت داخل و بالا بکشید  و 3 ثانیه نگه دارید و بعد انقباض را رها کنید.

تمرین دیگر برای تقویت عضلات کف لگن، تمرین حرکت اسکات است که روی پاها ایستاده و پاها را به اندازه کمی بیشتر از عرض شانه باز می کنیم. سپس باسن و لگن را به سمت عقب برده و زانوها را خم می کنیم. کمی به سمت جلو خم شده و دوباره صاف می ایستیم.

 آخرین روش درمانی برای واژینیسموس، تزریق بوتاکس است. مناطقی از عضلات اطراف واژن که بیشترین انقباض را دارند، شناسایی شده و در آن نواحی بوتاکس (ماده بی حس کننده بلند مدت) تزریق می‌شود تا بی‌حسی عضلات ایجاد شود.