درد  لگنی هنگامی اتفاق می افتد که بافتهایی که معمولا" استخوان لگن را در طول دوران بارداری حمایت می کنند بسیار نرم تر و کشیده تر می گردند و دیرتر شبیه به قبل از زایمان می شوند. به طور معمول بعد از حاملگی و زایمان می تواند درد لگنی برای مادر اتفاق می افتد. شایع ترین علائم درد در هنگام راه رفتن است، اما در برخی از زنان درد به ران و استخوان شرمگاهی نیز می کشد. که این درد می تواند هنگامی که شما در حال قدم زدن و انجام فعالیت های روزانه و یا بلند کردن اجسام سنگین هستید بدتر شود. به ویژه زمان هایی مانند بلند کردن یک پا هنگام بالا رفتن از پله ها، لباس پوشیدن، ورود و خروج از یک ماشین، بدتر می شود.

مجموعه ای از علائم و نشانه های ناراحتی و درد در ناحیه لگن، از جمله درد لگن که به ران و ران بالا گسترش یافته و یا درد استخوان شرمگاهی با نام  سندرم درد سمفیز پوبیس در حاملگی و یا بعد از زایمان پیش می آید.
در این اختلال، مفصل بین دو نیمه لگن فاصله گرفته و باعث بی ثباتی در کمربند لگن می شود. در موارد شدید ممکن است شکاف به بیش از 10 میلیمتر افزایش می یابد، که دیاستاز مفصل سمفیز نامیده می شود. این اختلال که اغلب در طی حاملگی یا پس از آن اتفاق می افتد، می تواند بسیار دردناک باشد و  تاثیر قابل توجهی بر کیفیت زندگی داشته باشد.

هورمون های زنانه (استروژن و پروژسترون) در طول بارداری باعث می شود رباط های رحمی و لگنی نرم تر و کشیده تر شوند. در نتیجه رباط ها و عضلات در اثر ترشح هورمون ها بیشتر شل می شوند و دیگر توانایی مشابه قبل را ندارند، به همین دلیل است که بارداری باعث تغییر وضعیت لگن می شود.

درد ممکن است ملایم و طولانی باشد و معمولا با استراحت بهتر می شود. معمولا پس از زایمان از بین می رود اما در بعضی از موارد بعد از زایمان نیز ماندگار است.
دشواری در حرکات چرخشی لگن به سمت داخل و خارج، مشکل حرکتی مانند راه رفتن، بالا و پایین رفتن از پله ها، حین استفاده از صندلی، بلند کردن اجسام سنگین، ایستادن روی یک پا، چرخش حین خواب رختخواب، از علائم این اختلال لگنی است.


حتما با مشورت با ماما یا پزشک باید تشخیص افتراقی بیماری های دیگر قطعی شود. مثلا ضایعه دیسک لگنی، کمردرد با علامتی عفونت استخوانی (استئومیلیت، سل، سیفلیس)، عفونت مجاری ادراری، گرفتگی و تنگی عروق ران (عوارض زایمان).
استفاده از کمربند طبی لگنی، در حین بارداری و بعد از زایمان، می تواند کمک کننده باشد.

ورزش و حرکات لگنی (نرمش کگل)، راه رفتن سریع با شدت متوسط، تمرینات کششی و درمان های دیگر مانند طب سوزنی، گرمای موضعی و ماساژ، TENSنیزمفید هستند.

آنچه مهم است  شما بدانید این است که:
 باید از حرکات ناگهانی کمر و لگن اجتناب کنید. در موارد بسیار نادر، مفصل ممکن است از بین برود، وضعیتی به نام دیاستاز سمفیز پوبیس یا جدایی مفصل پیش می آید که می تواند باعث درد جدی در لگن، کشاله ران، ناحیه کمر و باسن شما شود. با این حال، اقدامات درمانی تجویز شده، تمرین منظم با تقویت عضلات لگن کمک می کند تا درمان زودتر انجام شود.