علایم بزرگی رحم، علل و درمان

آدنومیوز حالتی است که سلولهای بافت داخلی رحم(آندومتر) به داخل بافت عضلانی(میومتر) گسترش می یابد. تخمین زده می شود که از هر 10 خانم، یک نفر مبتلا به آدنومیوز هستند و بیشتر در زنان 40 تا 50 ساله دیده می شود. آدنومیوز می تواند به صورت قاعدگی دردناک و خونریزی شدید تر از حد معمول خودش را نشان دهد. 

علائم آدنومیوز در طول دوره قاعدگی به علت افزایش و کاهش سطح استروژن، که در ریزش پوشش رحم تاثیر می گذارد، متفاوت است. معمولا"علائم معمولا بعد از یائسگی از بین می روند یا بهبود می یابند، که می تواند به دلیل کاهش سطح استروژن باشد. تقریبا" یک سوم زنان هیچ علائمی را تجربه نمی کنند، در حالی که در برخی از زنان می تواند موجب اختلال در زندگی روزمره شود.  برخی افراد دچار خونریزی بیش از حد و درد لگنی می شوند که ممکن است از فعالیت های عادی مانند رابطه جنسی اجتناب کنند. علایم شامل:

خونریزی شدید قاعدگی و بسیار دردناک

خون ریزی شدید یا طولانی مدت قاعدگی

خونریزی بین دوره ها

دفع لخته های خونی در هنگام قاعدگی

گرفتگی (کرامپ) عضلات رحم

رحم بزرگ تر از حد عادی (در سونوگرافی یا معاینه)

درد کلی در ناحیه لگن

درد در هنگام رابطه جنسی

 احساس  فشار مثانه، مقعد و روده

سن، داشتن جراحی قبلی در رحم، سزارین، خطر ابتلا به آدنومیوز را به طور قابل توجهی افزایش می دهد. داروهای ضد التهابی (مانند ایبوپروفن) می تواند درد و ناراحتی را کاهش دهد. 

برخی از درمان های هورمونی، مانند قرص های ضد بارداری خوراکی یا تزریقی می توانند به کاهش علائم کمک کنند. گذاشتن آی یودی هورمونی نیز می تواند دردهای مرتبط با آدنومیوز کاهش دهد. داروهای هورمونی که حاوی پروژسترون هستند و هم چنین آی یودی های هورمونی با آزادسازی مداوم پروژسترون باعث نازک شدن لایه پوشاننده حفره رحم می شوند در نتیجه علائم آدنومیوزیس کم می شود. 

تشخیص آدنومیوز با معاینه فیزیکی و لگنی توسط ماما یا پزشک انجام می شود. سونوگرافی، MRI ، کورتاژ تشخیصی (نمونه برداری از بافت داخلی رحم) می تواند تشخیص را قطعی کند. اگر خانمی دوره های سنگین یا شدید رحم را تجربه می کند، ضروری است که با ماما یا پزشک خود مشورت کند. زنان مبتلا به آدنومیوز در معرض خطر کم خونی هستند که می تواند خستگی، سرگیجه، ضعف، یا ناتوانی ایجاد کند. در این صورت مصرف مکمل های آهن می تواند در طول قاعدگی بسیار مهم باشد.