کارسینوم داکتال درجا (DCIS) سرطان پستان غیر تهاجمی است. داکتال به این معنی است که سرطان در داخل مجاری شیر شروع می شود و "غیر تهاجمی" نامیده می شود زیرا در خارج از مجرای شیر به هر بافت نرمال اطراف پستان سرایت نکرده است DCIS تهدید کننده زندگی نیست.

اما داشتن DCIS می تواند خطر ابتلا به سرطان مهاجم پستان را در آینده افزایش دهد. بیشتر عودها در طی 5 تا 10 سال پس از تشخیص اولیه اتفاق می افتد. احتمال عود مجدد زیر 30 درصد است.

زنانی که جراحی محافظت از پستان (لامپکتومی) را برای DCIS بدون پرتودرمانی انجام می دهند، در حدود 25 تا 30 درصد احتمال عود در برخی از نقاط آینده را دارند. البته پرتودرمانی در برنامه درمانی بعد از عمل، خطر عود در حدود 15٪ کاهش می یابد.
مرحله 0 سرطان پستان یا کارسینوم داکتال درجا زمانی است که سلولهای غیرطبیعی در پوشش مجاری شیر وجود داشته باشد. اما آن سلول ها برای رسیدن به بافت اطراف، جریان خون یا غدد لنفاوی، فراتر از دیواره مجرای گسترش نیافته اند. "تقریباً تمام زنان در این مرحله از سرطان قابل درمان‌اند. اغلب بهترین راه تشخیص این سرطان مجرایی درجا در مراحل اولیه از طریق ماموگرافی است."

کارسینوم درجای مجرای شیر خود به سه درجه تقسیم میشود: درجه 1 یا کم، درجه 2 یا متوسط و درجه 3 یا زیاد. هر چه درجه پایینتر باشد، سلولهای سرطانی به سلولهای طبیعی نزدیکتر هستند و کندتر رشد میکنند. گاهی اوقات تشخیص این که کجا سلولها از حیطه نرمال به غیر نرمال تغییر میکنند دشوار است. اگر سلولها در محدوده بین دو درجه قرار داشته باشند، به آنها مرزی گفته میشود.

در درمان DCIS معمولا لامپکتومی همراه با رادیوتراپی توصیه می شود. (البته در برخی موارد لامپکتومی بدون رادیوتراپی موثر واقع می شود). اما ممکن است ماستکتومی (برداشتن پستان) هم انجام شود. برای مثال اگر DCIS  در بیش از یک موقعیت در پستان مشخص شود و یا اگر سلول های سرطانی نگران کننده به نظر برسد، ممکن است انجام ماستکتومی مطرح شود. ممکن است غدد لنفاوی طی ماستکتومی برداشته شود.

اگر هر گونه توده ای را در پستان خود احساس کردید، بهتر است فورا به ماما یا پزشک خود اطلاع دهید. علایم زیر بسیار مهم اند:


هرگونه تغییر در نوک پستان

وجود ترشح خونی، سبز و قهوه ای از نوک پستان

تورم ناگهانی در پستان

کشیدگی یا فرورفتگی در پوست پستان

هرگونه ضخیم شدن پوست پستان

انجام جراحی با حفظ پستان با یا بدون پرتودرمانی و دریافت دارو، از درمانهای این بیماری است.

عوامل خطر ساز در این بیماری عبارتند از:

 افزایش سن

سابقه خانوادگی بیماری خوش خیم پستان 

سابقه خانوادگی و ژنتیکی سرطان پستان

عدم سابقه بارداری

تولد اولین فرزند بعد از 30 سالگی

شروع اولین قاعدگی قبل از 12 سالگی

یائسگی بعد از 55 سالگی

عدم تحرک جسمی

اضافه وزن بعد از یائسگی

مصرف داروهای هورمونی

مصرف الکل و سیگار